Vandaag gaan we onze laatste voormiddag op de skipiste doorbrengen. Op het programma staan enkele gezamenlijke rondjes op de skipiste om op te warmen. Na het parcours verkend te hebben maken we ons klaar voor een echte slalomwedstrijd. De kinderen gleden tegen volle snelheid door de poedersneeuw en toonden het beste van zichzelf. Het startschot werd gegeven door Salvatore, de registratie gebeurde door juf Lien en meester Warre. Meester Wim en Tuur stelden zich als paparazzi op om deze kampioenen te registreren voor het nageslacht. Spannend… want we krijgen onze uitslag pas vanavond te horen bij de diploma-uitreiking.
Met spijt in ons hart leverden we onze skischoenen en –latten in bij Gregor van het ‘Skiverleih’, het verhuurkantoor voor skimateriaal. En zoals je wel kan raden hing daar ondertussen wel een geurtje aan… Bij sommigen al wat kaziger dan bij anderen. Met onze eigen schoenen gingen we terug naar de après-skitent, want er stonden pistolets op ons te wachten… Er werd gegeten als een paard. In een mum van tijd waren alle dozen leeg.
De echte rodelbaan, naast de skipiste, was ook geopend. Hiervan moesten we natuurlijk profiteren.
Gewapend met een echte rodelslee begonnen we bovenaan het parcours. Remmen gebeurde door middel van onze stevige schoenen, evenals draaien. Gelukkig zijn alle schoenzolen blijven plakken. Meteen werd duidelijk wie de echte snelheidsduivels zijn en wie de behoedzame chauffeurs zijn. Af en toe gleed er wel iemand in de kant, maar we kwamen er allemaal zonder kleerscheuren vanaf. Deze activiteit zal zeker in veel sneeuwschool-top-tiens voorkomen!
Om 20 uur kwamen we in het restaurant bij mekaar om enkele mensen te huldigen die ons deze week in de watten hebben gelegd. Gastvrouw Eliane, gastheer Hubert, kok Mario, buschauffeur Kris, de toeristen Bart en Salvatore, de meesters en de juf...
Nadien volgde de verwachte uitreiking… spannend! Bij onze skikampioenen stond Jane op het hoogste schavot, ging en Daan voor zilver en Jake voor brons. Toch zijn we allemaal kampioen, omdat iedereen zijn uiterste best deed en het beste van zichzelf heeft gegeven. Daarom voor iedereen een prachtig getuigschrift en een blinkende medaille. Proficiat, kanjers!
Reden genoeg om te feesten, dit deden we op onze bonte avond. Even de beentjes losgooien en daarna voor de laatste keer in onze Oostenrijkse bedjes… met die heerlijke nachtknuffels van de meesters en de juf, die we morgen toch zo zullen missen…
Slaapwel!
Een mooie boodschap van de leerlingen: Wat ik nooit zal vergeten aan Arzl '26 is...
Stans: Het lekkere eten en het skiën.
Zoha: Skiën op de rode piste.
Ilyana: Rodelen tussen de bergen.
Esmee: Dat ik helemaal naar boven op de berg ben geweest.
Jane: Het plezier maken met skiën.
Manou: Het eten en het skiën met de klas.
Ella: Het skiën en het winkelen!
Michiel: Het plezier en hoeveel ik heb gelachen. :)
Miel: Het skiën en zo hard gaan.
Elia: Het skiën met Salvatore. :)
Thibau: Het rodelen met vrienden.
Jake: Dat Senne bleef vallen, haha. :D
Senne: Ik vond het eten lekker. ;)
Wout: Rodelen en skiën. :)
Daan: De kleine jumpjes maken en offroad gaan. :)
Lieke: ... genoot van wat extra rust!
Vanmorgen werden we gewekt door een bende gekke Schotten, helaas zonder doedelzak. We vlogen uit ons bed, klaar om ons aan te sterken met heerlijke pistolets! Daarna helm op, jas aan, dikke wollen sokken, skibotten uit de kelder… klaar om op de bus te gaan. Onze voorlaatste skidag. Dit speelt bij velen toch wel een beetje in het hoofd. Langs de ene kant zouden we hier nog wel drie maanden kunnen verblijven, langs de andere kant missen we toch ook het thuisfront wel een beetje, al houdt iedereen zich flink en sterk. Aangekomen in Hoog-Imst bleken de weergoden ons zeer goed gezind. We kregen een stralend weer en een prachtig uitzicht cadeau, een een zalige piste om op te skiën!
We splitsten opnieuw op in groepjes om nog wat aan onze techniek te werken. Wat zijn we trots, want iedereen verlegde weer enkele grenzen. Zelfs kinderen die nog worstelden met een beetje skiangst of hoogtevrees namen de moeilijke weg naar beneden. Super! Wat zijn we blij met zo’n enthousiaste bende in Hoch-Imst. Uitendelijk namen we de afdaling met iedereen tesamen, waarbij er maar enkelen een kleine koprol maakten in de sneeuw. We zijn trots op al onze skiërs.
Op tijd naar beneden, want er is ons nog een après-ski beloofd. Iedereen bestelde wat wils: Almdudler, fanta, sprite… een dansje kon natuurlijk ook niet ontbreken. De mensen van de Schirmbar zorgden voor de nodige muziek.
We sloten deze mooie dag af met de langverwachte casinoavond. De hemdjes werden keurig van de kapstokken gehaald, de kleedjes toegeritst, de wimpers gekruld (niet alleen van de meisjes...) de haren in de plooi gekamd... Zoals verwacht met veel oog voor detail! Wat straalden alle koppeltjes bij het afdalen van de trap naar het casino!
Elk koppel kreeg en envelop met een vast startbedrag. Bij sommigen was dit op het einde van de avond gehalveerd, bij anderen bijna verdubbeld! Sommige jongens mochten van hun date een frisdrankje kopen, anderen deden het zonder. De dames beheren immers de centen. De toiletdame heeft jammer genoeg niets kunnen verdienen, ook dat was niet gratis.
Trots straalden de uiteindelijke winnaars op het ereschavot: Jake en Ilyana. Bravo!
Moe en voldaan sluiten we uiteindelijk de oogjes, om morgen van onze laatste dag te genieten. Wie zal de skiwedstrijd winnen... ?
Deze morgen werden we gewekt op een rustige manier, zonder veel toeters en bellen. We hadden het even nodig om rustig te kunnen ontwaken en ontbijten. De meesten onder ons vertrokken in skitenue richting de piste, voor een halve skidag. In het skigebied gingen alle skiërs voor de lange afdaling van de rode piste. Het lukt ons dag na dag beter en beter, maar we werken nog steeds aan onze techniek. Tegen donderdag worden we vast semi-professionals. Rond half twaalf zetten we de terugweg in, aangezien Mario van het hotel stond te wachten met heerlijke croques!
Na het middageten konden we koers zetten richting Innsbruck, de hoofdstad van de deelstaat Tirol, waarin ook Arzl zich bevindt. Innsbruck is een stad met veel middeleeuwse gebouwen en dankt zijn naam aan de rivier Inn, die langs de stad loopt. We poseerden even voor het huis met het gouden dak, een belangrijke bezienswaardigheid in de stad. We brachten ook een bezoek aan de stadskerk, waar we werkelijk perplex stonden van de prachtige beelden en fresco's. Nadien trokken we naar de winkelstraat. Hier keken velen onder ons al een hele week naar uit… souvenirs kopen!
We werden even vrij gelaten en in groep trokken we de winkelstraat in om gepaste cadeaus te zoeken voor het thuisfront. Spannend… alleen in de winkels binnengaan en betalen. Gelukkig waren de juffen en meesters nooit ver weg om even te helpen. Dit was soms ook even nodig, want aan sommigen onder ons is geen economist verloren gegaan… oeps! Op het nippertje waren we allemaal op tijd terug op het afgesproken punt.
Na het avondeten sloten we af met een alternatief programma, aangezien velen onder ons nog een beetje vermoeid waren. Beginnen deden we met de waar-of-niet-waarquiz met meester Warre, daarna bekeken we onze filmpjes en lazen we het gastenboek.
Wist je dat...?
Thibau zich bij Salvatore bewees in het Italiaans? Pizza, pasta... antibiotica!
Er een liedje over Lieke bestaat dat werd gecomponeerd door juf Griet? Lieke is een bieke, zoem zoem zoem...
De souvenirwinkels in Innsbruck goed werden leeggekocht?
Ella ogen te kort had om alles in de kerk van Innsbruck te kunnen zien?
Meester Wim tijdens het kaartspel het verschil maakt?
Salvatore de gulle schenker was van een cadeautje aan ieder kind?
Senne liever bij de begeleiding aan de tafel zat?
De oogjes gingen vanmorgen maar moeizaam open. We hebben dan ook al twee zware dagen achter de rug. Zoals verwacht kregen de Zweters van Bergom snel schot in de zaak.Gelukkig morgen, op zondag, even rustigaan. We trokken onze skibroek en dikke wollen sokken aan. Zo waren we klaar voor het ontbijt. Enkele leerlingen hadden buiten de skimicrobe nog een andere microbe te pakken en bleven noodgedwongen in het hotel, onder de zachte vleugels van Juf lien.
Rond 9u stapten we, samen met onze chauffeur Kris, de bus op richting Imst, het gebied waar we bijna dagelijks gaan skiën. Na onze ski’s en skischoenen aan te hebben getrokken namen we samen met onze monitoren Marcus en Sebastian de eitjeslift naar boven, een rit van zo'n kleine 10 minuten. Tijd genoeg om te genieten van het adembenemende uitzicht, dus. We deelden ons in in groepen en gingen meteen op pad. Iedereen op eigen tempo en niveau. Onder voorwaarde dat we mooie bochten konden nemen ruilden nu alle kinderen voor het eerst de blauwe piste in voor de gevraagde, maar gevreesde rode piste. Iedereen bracht het er bij dit moeilijkere parcours goed vanaf. We konden werkelijk trots zijn op onszelf!
Deze middag gingen Tuur en meester Wim iets vroeger naar beneden om ons van een lekkere verrassing te voorzien. Toen onze hele bende beneden aankwam stonden ze voor ons al klaar met heerlijke hotdogs of een alternatief. Hierbij dronken we nog een heerlijke beker alpenwijn.
Na de middag hebben al onze kinderen echt hun grenzen wel verlegd. Alle skiërtjes zijn een niveau hoger gestegen in hun kunde en hebben een piste geprobeerd die voor hen uitdagend was. Goed nieuws, mama’s en papa’s: iedereen kon het. De leerkrachten en begeleiders zijn echt wel trots op alle leerlingen die mee in Arzl zijn!
’s Avonds schoven we aan tafel voor een lekkere kippenbil met frietjes. Als dessert volgde een lekker ijsje. Wat hebben we gesmuld… Daarna gingen enkele leerlingen zich klaarmaken voor hun radioverslag, de anderen vulden rustig hun dagboeken aan. De inspanning vergt ondertussen bij sommigen zijn tol. Iedereen was merkbaar erg moe en toe aan een ontspanningsmoment. In onze pyjama genoten we van 'Cinema Zoha' op de meisjeskamer.
Nu bedjes in, oogjes dicht en snaveltjes toe…
Wat waren we moe van onze eerste volledige skidag gisteren. Daarom konden we vandaag lekker uitslapen tot half acht. Bij het ontwaken kregen we bezoek van enkele enthousiaste trollen.
Het wordt al een gewoonte om na ons ochtendwasje meteen onze skibroek aan te trekken, klaar om er weer in te vliegen. We kleden ons bewust warm aan, aangezien hier een hele hoop sneeuw ligt!
Vandaag kregen we les van echte skimonitoren, we deden ons best om een eenvoudig mondje Duits te verstaan en konden onszelf zo goed mogelijk redden in het Engels. We bewezen ons even op de babypiste, maar werden meteen via de eitjeslift naar boven gevoerd. Daar begaven we ons richting de blauwe piste, die niet de moeilijkste is, maar ook zeker niet eenvoudig voor beginnelingen. Enkele leerlingen durfden ook al de grote afdaling naar beneden via de rode piste aan!
De leerkrachten waren stuk voor stuk supertrots op ons. Hier werden veel angsten overwonnen en grenzen verlegd.
Afsluiten deden we met een geweldige après-ski, met bijhorend drankje en polonaise. De drankjes werden ons getrakteerd door Bergomfeest, waarvoor hartelijk bedankt.
We namen de skibus met sneeuwkettingen naar Imst-dorp en keerden van ginds opnieuw met onze eigen bus naar het hotel, waar we genoten van een heerlijke portie frikadellenkoek met gekookte aardappelen en appelmoes.
Ook nog een woordje van dank voor de sponsors van onze truien waarin we nu knus op de kamer van Jake en Senne naar het gastenboek zitten te luisteren, namelijk Welec, Lin's Kniphuisje, Dakwerken Nuyens, BG Projects, Kreatos Westmeerbeek, Bergomfeest, Tuinen De Woest, Projecten Hamers, D&L Producten, Hotel Montana en Brandstoffen Bruyninckx-Houtmeyers.
Op de vraag wat onze leerlingen het leukst vonden gaven na vandaag het volgende antwoord.
Stans: Dat ik heel snel van de berg skiede!
Zoha: Het maken van bochten.
Ilyana: Het uitzicht boven de wolken op de bergen.
Lieke: Dat Jake op een rare manier viel.
Esmee: dat de skileraar erg grappig was.
Manou: Dat ik heel hoog in de bergen kon skiën en ik mee mocht met Salvatore en Bart.
Jane: Dat ik helemaal bovenaan de berg mocht skiën.
Ella: Het skiën zelf.
Wout: Vallen in de sneeuw.
Senne: Rechtdoor skiën zonder bochten.
Jake: Dat Senne zoveel keren viel.
Thibau: Skiën op de rode piste.
Daan: Dat ik met mijn hoofd in de sneeuw ben gevallen.
Michiel: Offroad gaan naast de piste.
Miel: Van de meester te horen krijgen dat ik mee mocht skiën met Salvatore en Bart.
Elia: Skiën in de voormiddag, want dat ging sneller.
Onze dag begon vanmorgen goed. Bij het wekken merkten we dat er veel kinderen al vroeg uit de veren waren en spontaan bij elkaar in bed waren gaan liggen. Wat een gezellige bende! Snel sprongen we in onze skibroek, die we gisteren al netjes klaargelegd hadden en gingen we richting de ontbijttafel. Daar worden we door Eliane zorgvuldig in de watten gelegd, zoals het hoort.
Enkel Esmée arriveerde wat later aan het ontbijt. Zij vierde vandaag haar twaalfde verjaardag. Hiervoor was natuurlijk een VIP-behandeling vereist. De eetzaal werd gisteravond dan ook door de begeleiders en leerkrachten versierd en alle pakjes en brieven die van thuis waren meegenomen lagen klaar om geopend te worden.
Nog steeds bij droog weer bestegen we de bus om ons langs prachtige bergtoppen en over de Inn, naar Imst te begeven. Dit wordt ons vaste skioord voor de volgende week.
In de ‘Skiverleih’ pasten we één voor één de juiste skilaarzen en kregen we de bijhorende latten toegewezen, waarvan we het nummer snel van buiten leerden. Nu waren we er echt klaar voor… stapje voor stapje gingen we hogerop en proefden we van de eerste skiles. Sommigen waren er meteen mee weg, bij anderen was het even wennen. Al bij al kunnen we zeggen dat iedereen zijn uiterste best deed. We zijn trots op al onze skiërs. ’s Middags namen we even pauze langs de piste voor een pistoletje en een portie Alpenwijn. (een soort grenadine, superlekker!)
Bij terugkomst in het hotel genoten we van heerlijke verse warme chocomelk en een goede koek. Hierdoor waren we snel weer opgewarmd. Voor en na het avondmaal was het nog was-en schrijftijd. We namen de tijd voor onze dagboeken en het voorbereiden van de radio. De eer was vandaag aan Lieke, Esmée (die bijna een kwartier aan groetjes kreeg voorgeschoteld) en Ella. Aan tafel werd ons een heerlijke soep en schnitzel met friet en een slaatje voorgeschoteld. Smullen maar!
’s Avonds maakten we nog onze vriendschapsbandjes in de Oostenrijkse kleuren en gingen we uitgeteld en op tijd de bedstee in. Tot morgen! We stellen het goed!
Wist je dat...?
De sjaaltjes die we van de papa van Wout kregen goed van pas komen tijdens het skiën in de sneeuw?
Esmée vandaag de populairste persoon in Oostenrijk was?
Zij ook voor iedereen van ons een originele sleutelhanger had voorzien als cadeau?
We vandaag alpenwijn leerden drinken?
Het skiën vandaag bij de meeste kinderen al supervlot ging?
We door de grote hoeveelheid sneeuwval een andere bus moesten nemen richting het dorp van Imst, voorzien van de nodige sneeuwkettingen?
Meester Warre meer chocomelk naast dan in de tassen giet?
Er drie kippen op de skipiste te vinden waren, maar ze geen eieren legden?
Ondanks de slechte weersverwachtingen in België hadden we tijdens de heenreis een vlotte rit, met droog weer waarbij we konden genieten van de gebloemsuikerde bergtoppen rondom ons. Na onderweg tweemaal te hebben gepauzeerd kwamen we in het hotel aan omstreeks 17.10, waar we buiten een temperatuur van -12,5°C konden waarnemen. De avond wijdden we aan een rondleiding doorheen het hotel, ons installeren in de hotelkamers en een kleine verkennende wandeling in de omgeving. Rond half 10 naar bed en recht naar dromenland... want het is toch spannend om af te tellen naar onze eerste skidag.
Enkele wist-je-datjes over de eerste dag van ons avontuur:
Wist je dat...
We ook speeltijden hielden op de bus? Op deze momenten gingen de snoepjes rijkelijk in het rond.
We hiervoor ook ook een schoolbel meehadden op de bus?
We dit jaar met 8 jongens en 8 meisjes zijn? Ideaal voor casinoavond!
Juf Lien tijdens deze casinoavond drie dates heeft...?
Er in de klas wel drie koppeltjes zijn?
We een echte kampdans hebben voor Arzl 2026?
We deze al voor de eerste keer dansten in de school én in de sneeuw?
De eerste foto's al online stonden nog vooraleer we aankwamen in het hotel?
Tuur daarom echt een snelle Eddy is?
Stans de allerlekkerste wafels en cakejes heeft meegebracht om aan iedereen te trakteren?